 สถานีรถไฟที่เวียงจันทน์ สถานีคำสะหวาด Khamsavath 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕
สถานีค่อนข้างเงียบ น่าจะเป็นสถานีหลักระหว่างไทย-ลาว ก็มี customs; arrival และ departure ขาออกนอกประเทศ ก็ต้องกรอกใบ departure เสียค่าบริการ 10,000 กีบ หรือถ้าเป็นเงินไทยก็ 20 บาท ใครจ่ายเป็นเงินกีบ 10,000 กีบ ก็จะถูกกว่า เราจ่ายเป็นเงินกีบ เรามีเงินกีบ 10,000 กีบ = 14.76 บาท สถานี Khamsavath มี cafe ไม่เยอะ แค่ประมาณ 3 cafe เล็ก ๆ และเปิดแค่ 1-2 cafe เท่านั้น ธนาคารแลกเงิน ถ้าเสาร์-อาทิตย์ ก็อาจจะปิด ใครมาก่อน ก็จะมีโต๊ะนั่ง เพราะทั้งร้านมีแค่ 3 โต๊ะ เราก็สั่ง Matcha Latte: 55,000 กีบ = 81.17 บาท กาแฟลาว: 55,000 กีบ นั่งร้านเขานาน ก็ต้องสั่งหลายรอบครับ 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕 มันคือมารยาท 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕 การทำงานของ customs ค่อนข้างช้า เพราะไม่มี smart gate ก็ต้องยืนเข้าแถวค่อนข้างนาน (30 นาที) เมื่อเข้าไปในสถานีแล้ว ออกมาไม่ได้ และมันก็มีรถไฟขบวนเดียวแหละ ที่มาจากหนองคาย พอคนลงเสร็จ เราก็ขึ้นไป เราก็ขึ้นไปแบบงง ๆ แหละ เพราะเราก็รอประกาศว่านี่ใช่ขบวนที่ถูกต้องหรือเปล่า เขาก็ไม่ประกาศซะที เขาประกาศแค่ว่านี่เป็นขบวนมาจากหนองคาย เราก็รอประกาศว่า แล้วขบวนไหนล่ะจะไปหนองคาย สรุปก็ขบวนเดียวนี่แหละ เขาส่งคนแล้ว เขาก็จะกลับไปไทย เราเห็นคนเดินขึ้น เราก็ขึ้นตาม ๆ เขาไป ไม่ได้ฟังเสียงประกาศอะไร เราไปรถนอนชั้น 2 เตียงล่าง ทั้งตู้มีผู้โดยสารไม่เกิน 10 คนครับ เงียบมาก แต่ถ้าเป็นชั้น 2 รถนั่ง คนก็จะเยอะหน่อย ถ้าชั้น 3 เป็นพัดลม ....hmmmm.... คนเยอะเลยล่ะ เล่าสู่กันฟังนะครับ เผื่อใครอยากเดินทางทางรถไฟบ้าง ตัวเราเอง เพิ่งกลับมานั่งรถไฟเมื่อปีที่แล้วนี่เองครับ 2024 ชีวิตง่ายขึ้นเยอะครับ ชีวิตคนเรามันไม่ต้องเร่งรีบตลอดเวลาบ้างก็ได้ รถไฟก็มีหลายราคาให้เลือกตามกำลังทรัพย์ เราไม่จำเป็นต้องบินเสมอไป ...ฉันรักการรถไฟไทย... 💕💕💕  การเดินทางไทย-ลาว ไม่จำเป็นต้องบินเสมอไปนะครับ
ถ้าไม่รีบมาก ก็การรถไฟไทยนี่แหละตอบโจทย์ เวียงจันทน์สถานีคำสะหวาด - อุดร 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕 ชั้น 2 รถนอน สะดวกสบายมากครับ จากเวียงจันทน์-อุดร ไม่ต้องนอนก็ได้ จริง ๆ จันทน์-อุดร ไม่ไกล แต่รถไฟต้องจอดเมื่อให้ทุกคนผ่าน ต.ม. 1 ชั่วโมง ที่สถานีหนองคาย เวียงจันทน์ - หนองคาย: 30 นาที หนองคาย - อุดร: 45 นาที แต่สำหรับใครที่ไปลงที่กรุงเทพ สถานีกลางกรุงเทพอภิวัตน์ ชั้น 2 ตู้นอนก็สะดวกสบายนะครับ เวียงจันทน์-สถานีกลางกรุงเทพอภิวัตน์ - ชั้น 2 รถนอน ปรับอากาศ: เตียงล่าง 874 บาท - ชั้น 2 รถนอน ปรับอากาศ: เตียงบน 784 บาท - ชั้น 2 รถนั่ง ปรับอากาศ: 574 บาท - ชั้น 3 พัดลม: เตียงล่าง 281 บาท เวียงจันทน์-อุดร - ชั้น 2 รถนอน ปรับอากาศ: เตียงล่าง 545 บาท - ชั้น 2 รถนอน ปรับอากาศ: เตียงบน 455 บาท - ชั้น 2 รถนั่ง ปรับอากาศ: 235 บาท - ชั้น 3 พัดลม: เตียงล่าง 111 บาท - ชั้น 2 รถนอน ปรับอากาศ: จะมีแค่ตู้เดียว คนไม่เยอะ เงียบ - ชั้น 2 รถนั่ง ปรับอากาศ: มีหลายตู้ - ชั้น 3 พัดลม: มีหลายตู้ ความเหลื่อมล้ำทางสังคมและฐานะของเรามันก็ยังมีอยู่ แก้กันยังไม่ได้  หากคุณลงเครื่องที่เวียงจันทน์ 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕
ไม่เป็นไรนะ นั่ง taxi ไปที่โรงแรมก่อน จ่ายเป็นเงินไทยได้ อาจจะ overpriced นิดหน่อย คนขับ taxi ส่วนมากก็จะเสนอตัวว่า "ถ้าพี่ต้องการไปไหน โทรเรียกผมนะครับ"... blah... blah อย่าตกหลุมพรางเขานะครับ ที่ลาวก็มี application เรียกรถ สะดวกสบาย ก็เหมือนกับ Grab บ้านเรานั่นแหละ เมื่อถึงโรงแรม แล้วต่อ WiFi แล้ว download "Loca" application นะครับ ใช้เรียกรถ เรียก taxi ราคาเป็นมิตรมากครับ ตัดผ่านบัตร debit card ของออสเตรเลียได้ นั่งชิล ๆ จากจุด A ไปจุด B แถว ๆ เวียงจันทน์ก็ 85,000 กีบ = 125 บาท = $5.90 AUD ถ้าใคร load เอาไว้เลยก่อนเข้าประเทศ ก็จะประหยัดเงินไปอีก เมื่อไปถึงสนามบิน ก็กดเรียกได้เลย ไม่ต้องใช้ taxi ที่นั่น บอกเล่า เก้าสิบ tips & tricks 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕 เปรียบเทียบราคาอาหารที่เวียงจันทน์ 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕
Plain croissant ในโรงแรม = 45,000 กีบ = 66.41 บาท ถ้าเป็นแขกที่พักในโรงแรม = 33,700 กีบ = 49.73 บาท แต่ถ้าเดินไปอีกหน่อย 500 เมตร เดินไป ถ.สีหอม แหล่งท่องเที่ยว = 25,000 กีบ = 36.89 บาท ปรกติจะไม่กินแป้ง แต่บางทีมันก็ no choice เพราะต้องนั่งใน cafe ที่ Lobby ของโรงแรม check-out แล้ว นั่งรอเวลา 1 ชั่วโมง ก่อนเรียกรถผ่าน Loca App ไปสถานนีรถไฟเวียงจันทน์ ไปอุดรโดยรถไฟครับ ที่เขียนมาทั้งหมดก็แค่อยากจะบอกว่า อาหารข้างนอกโรงแรมค่อนข้างถูกนะครับ เดินออกมาอีกหน่อย ประหยัดเงินไปเยอะเลย 💕💕💕 Note: Almond croissant ในโรงแรม = 65,000 กีบ = 95.92 บาท (Holiday Inn)  ตอนอยู่ที่ออสเตรเลีย ก็ drafted assignment เอาไว้แล้วแหละ
แล้วก็มานั่งสานต่อ มา proofread แล้ว submit assignment ที่เวียงจันทน์ 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦 💕💕💕 หลายคนอาจจะบอกว่ามันต้องขนาดนี้เลยหรือ ใช่ครับ มันต้องขนาดนี้เลย เพราะ trip มันเลื่อนไม่ได้ และ assignment มันก็เลื่อนไม่ได้ ก็แค่นั้นเอง ก็นั่งทำ assignment ไป มองดูแม่น้ำโขงไป ชิลดีออก เป็น trip ที่ไม่ออกไปไหนเลย เดินไกลสุด ห่างจากที่พัก 500 เมตร (ถ.สีหอม) แค่นั้นแหละ เดี๋ยวเดือนหน้ามาเก็บตกกันอีกรอบกับหม่อมแม่และหม่อมน้า กับชีวิตที่เลือกแล้ว มันก็ต้องไปต่อนะครับ ...ชีวิตนักศึกษาท่านหนึ่ง... UTS Psychology 💕💕💕 แต่รู้ไหม เรามีความสุขมากเลยนะ กับการที่ได้เรียน เวียงจันทน์ 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦
จะอย่างไรเสีย เราแนะนำให้ถือเงินกีบนะครับ ดีกว่าถือเงินไทย 💸💸💸 ทุกร้าน รับเงินไทยแหละ แต่ทอนเป็นเงินกีบ ปัญหาคือ ไม่มีเงินทอน เพราะ bank note ที่เราถือมันมีมูลค่าเยอะเกินไป อย่างเช่น bank note 1,000 บาท หรือ bank note 500 บาท วันแรกชีวิตการใช้เงินก็จะขลุก ๆ ขลัก ๆ หน่อย วันที่สอง เราก็เลยไปแลกเงินที่ธนาคาร ชีวิตง่ายขึ้นเยอะครับ ทำตัวให้เหมือน local ดีที่สุด 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦  ภาพจากการทำงานอยู่ที่เวียงจันทน์ครับ (November) 🇱🇦 🇱🇦 🇱🇦
งานเอกสาร เป็นงานที่ละเอียดอ่อน หากเราหมกหมุ่นกับมันมากพอ งานก็จะออกมาดี หากใครยังชอบกิน ชอบเล่น ชอบเที่ยว เฮฮาปาร์ตี้ และมีภาษีสังคมเยอะ อยากให้คิดดี ๆ ว่างานพวกนี้ "เหมาะ" กับตัวเองหรือเปล่า งานที่เราทำ บอกเลยว่า commitment ต้อง 110% ครึ่ง ๆ กลาง ๆ สุก ๆ ดิบ ๆ ไม่ได้ แต่มันก็ rewarding มากนะ... บอกเลย 💸💸💸 เรื่องเที่ยวตัดไปได้เลย อะไรที่เกินรัศมี 500 เมตรจากที่พัก หรือนั่งรถเกิน 25 นาทีจากที่พัก คือหมดสิทธิ์ เรื่องเที่ยว เดี๋ยว Dec - Jan ค่อยว่ากัน 💕💕💕 คนเป็นพ่อ ไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้ ทุกเช้าวันเสาร์เขาจะต้องโอนเงิน pocket money ให้ลูกชายของเขา
pocket money สำหรับลูก ๆ ในครอบครัวเรา คือต้องเรียนหนังสือ (หลังจากจบ year 12) และอยู่ห่างไกลบ้านเท่านั้น ช่วง primary school และ high school ไม่มี pocket money ลูกไม่เคยได้เงินไปโรงเรียน อยากซื้ออะไรให้บอก แต่ถ้าจบ year 12 แล้ว และเข้า Uni ต่างเมือง มันก็จะมีค่าเช่า ค่ากิน อันนี้ก็ต้องมี pocket money ไม่เยอะมาก อยากได้เพิ่ม ลูกต้องทำงาน part-time - ลูกชายก็เป็น private tutor สอนคณิตศาสตร์ - ลูกสาว จะเข้ามาทำ social media marketing ของ J Migration Team ในภาคส่วนภาษาอังกฤษ หลังจาก daddy กลับจากไทยและลาว (โปรดรอชมผลงาน)... เรือล่มในหนอง... 💕💕💕 30/11/2025 💕💕💕 เช้าวันจันทร์: 24 November 2025 🏠 🏠 🏠💰🏡 💰
จ่ายเงินค่า Stamp Duty ของอสังหาที่ซื้อเอาไว้ใกล้ ๆ Sydney กระเป๋าแฟบ!!! ชีวิตของเรา เริ่มเดินก่อนที่จะวิ่งครับ เราซื้อบ้านที่ออสเตรเลียค่อนข้างช้า เพราะเราซื้อที่สิงคโปร์ก่อน และตอนนี้ก็ปลอดหนี้ ถ้าปล่อยเช่าก็ $4,500 SGD ต่อเดือน แต่เราเลือกที่จะปล่อยว่าง เอาไว้ไปอยู่เอง เพราะปีหน้าชีวิตเราน่าจะอยู่ที่สิงคโปร์และเมืองไทยค่อนข้างเยอะ ทุกหลังเราก็ซื้อเองจากเงินของเรา ไม่ได้รับการช่วยเหลือจากครอบครัวหรือทางบ้านแต่อย่างใด ทุกอย่างจากสมองและสองมือที่มีจริง ๆ 🏠 🏠 🏠💰🏡 💰 1. บ้านหลังแรกของเราที่ออสเตรเลีย ซื้อเมื่อ 14 Nov 2017 หลังเล็ก ๆ คนจน ๆ 2 ห้องนอน ใช้เวลาเลือก 5 นาที คือมันจำเป็นต้องซื้อ เพราะใกล้ที่ทำงาน ตอนนั้นทำงานสอน full-time รับราชการ ไม่อย่างนั้นก็ต้องเทียวจาก Wollongong ซึ่งไกลมาก 2. เราก็ค่อย ๆ ซื้อเพิ่มตามที่กำลังเรามี ก่อน covid ราคามันยังจับต้องได้ เราเป็นพวก "ป่าล้อมเมือง" ค่อย ๆ ซื้อมาจากเมืองรอบนอก แล้วค่อย ๆ ขยับเข้าในเมือง ตอนนี้ก็มีที่ NSW, QLD, SA, VIC และ WA 3. ก็มีที่ Sydney นี่แหละที่แพงที่สุด แต่ก็ซื้อเพราะเอาให้ลูก ๆ เมื่อเขาเรียนจบ คนโตน่าจะทำงานอยู่ใน Sydney เพราะงานทางด้าน engineer มันก็น่าจะอยู่ที่เมืองใหญ่ ๆ แหละ และก็สะดวกพวกเราด้วย เวลาไปทำธุระใน Sydney ไม่ต้องขับรถดึก ๆ กลับ Wollongong ที่เขียนมาทั้งหมด เราไม่มีจุดประสงค์ในการโอ้อวด ไม่รู้จะทำไปทำไม เราแค่ต้องการให้กำลังกับใครหลาย ๆ คนที่กำลังมองหาบ้าน น้อง ๆ คนใกล้ตัวหลาย ๆ คนกำลังเริ่ม spread the wing เรายินดีด้วย เราผ่านจุดที่ยากมาก่อน เราซื้อบ้านที่อยู่เองเป็น family home หลังปัจจุบันช่วง Covid ราคาพุ่งสูงมาก ทุกอย่าง overpriced เพราะดอกเบี้ยมันต่ำมาก 0.10% และคนเกษียณส่วนมากก็ขายบ้านหลังแพง ๆ ใน Sydney แล้วมาซื้อที่ Wollongong บอกเลยว่าเราสู้พวกเขาไม่ได้ เราไป inspect บ้านที่ต้องต่อแถว 100 กว่าคนช่วง Covid เราทำมาแล้วครับ น้ำตาตกในมาแล้วหลายรอบ 🏠 🏠 🏠💰🏡 💰 และบ้านหลังนี้ที่ได้มา ก็ overpriced มาก เราต้องเสนอราคาเกินที่เขาขอ ไม่อย่างนั้นก็สู้คนอื่นไม่ได้ ก็ต้องกัดฟันแล้วกลืนเลือดถึงได้บ้านหลังนี้มา ก็ต้องขยัน ก็ต้องทำงานเพิ่ม เพราะต้องมา top-up ในส่วนของราคาที่เกินมา เหนือสิ่งอื่นใด บ้านหลังนี้ปลอดหนี้มานานแล้วครับ อีกรอบ... ที่เขียนมาทั้งหมด ก็แค่ต้องการเป็นกำลังใจให้กับใครหลาย ๆ คนที่กำลังมองหาบ้านนะครับ 🏠 🏠 🏠💰🏡 💰 24/11/2025 💕💕💕 2.5 เดือนผ่านไปไวมาก
เอาจริง ๆ คุณแม่เราไม่ได้อยากมาออสเตรเลียเลย แกไม่ชอบเดินทาง อย่าว่าแต่ภายในประเทศเลย แกชอบอยู่บ้านเกิดแก เมาส์มอยกับเพื่อนข้างบ้าน ต่าง ๆ นานา ที่แน่ ๆ คือเพื่อนรุ่นเดียวกัน เหลือกันแค่ 2 คนแล้ว แม่มาที่นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้ว 1. ครั้งแรก แม่ก็อยู่นาน เกือบ ๆ 3 เดือน ตอนนั้นเรายังเป็นอาจารย์สอน high school อยู่ ก็ต้องไปสอนทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ถึงจะว่าง แม่ก็อยู่บ้านกับภรรยาเรา แกก็คงเบื่อ ๆ 2. ครั้งที่ 2 ดีหน่อย คราวนี้แม่มากับน้อง ๆ ของแม่; น้องสาว 2 คน น้องชาย 1 คน และอยู่แค่ 1 อาทิตย์ แบบนี้แม่ OK... ถ้าให้อยู่นานกว่านั้นแม่ก็ไม่ชอบ 3. ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3, อยู่นานหน่อยนะแม่ 2.5 เดือน และเป็นการมาออสเตรเลียครั้งสุดท้าย และก็น่าจะเป็นการเดินทางต่างประเทศ 2nd last time... เพราะครั้งสุดท้ายก็น่าจะเป็นเดือนมกราคมปีหน้า เราจะพาแม่ไปเที่ยวประเทศเพื่อนบ้านซะหน่อย หลังจากนั้นก็คงปิด job ทุกการเดินทางของแม่ ร่างกายแกเริ่มไม่ไหว แกไม่ชอบเดินทาง นั่งรถแกก็ไม่ชอบ แต่ที่มาครั้งนี้เพราะเราย้ายบ้านใหม่ และมันคือบ้านหลังสุดท้ายของเราที่ออสเตรเลีย เราจะไม่ย้ายอีกแล้ว จะไม่มีการ pack & unpack อีกแล้วชีวิตนี้ ต่อไปถ้าจะย้ายก็คือ กระเป๋า carry on ใบเดียวจบ เอาจริง ๆ คือเราอยากให้แม่มาเห็นความสำเร็จของเราแหละ เห็นอาณาจักร "J" ของเราแหละ มันแตกต่างจาก trip แรกและที่ trip ที่สองของแม่มาก ตอนนี้เราค่อนข้างมั่นคงกับชีวิต บ้านที่เป็น family home ที่ปลอดหนี้ และอะไรอีกหลาย ๆ อย่าง เราก็อยากให้แม่เราก็เห็น มาสัมผัสก็แค่นั้น 4. ทุกสิ่งอย่างหลังจากนี้ก็ ครบ จบ สมบูรณ์ เรากับภรรยาก็คงจะเทียวไป ๆ มา ๆ ระหว่างเมืองไทยกับสิงคโปร์ ปีหน้า 2026 ลูกสาว take gap year ก็น่าจะเดินทางด้วยกัน trip ไหนเขาไม่อยากไป เขาก็โต๋เต๋รออยู่ที่สิงคโปร์ก็ได้ แต่เมื่อลูกสาวเริ่มเข้าเรียน Uni; 2027 เราก็คิดว่าพวกเราก็เดินทางได้ตามปรกติ เพราะลูกก็โตแล้ว เขาดูแลกันเองได้ 2 คน (น่าจะตีกันมากกว่า) หรือเรากับภรรยาก็เดินทางแบบ overlap กันก็ได้ เอาเป็นว่า มันจัดการชีวิตง่ายกว่าตอนที่ลูกอยู่ high school เยอะเลย 5. ส่วนเรื่องงาน เราก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว เดินทางไปมาสะดวก เอาเป็นว่า financially เราสามารถซื้อตั๋วแล้วบินได้เลย ไม่ต้องรอช่วง promotion อะไรต่าง ๆ นานา 6. ชีวิตเราหลังจากนี้ เราก็ได้แต่หวังว่าเราจะมีเวลาให้กับ spiritual journey ของเรามากขึ้น ทุกสิ่งอย่างก็ต้องขึ้นอยู่กับภรรยาเราด้วย ครอบครัวเรา มีเราคนเดียวที่มีศาสนา ภรรยาและลูกเรา 2 คนเป็น "free thinker" คือเขาไปไหนมาไหนกับเราได้ สวดได้ เข้าพิธีกรรมได้ (แต่ไม่ชอบ) แต่ไม่ได้นับถืออะไร และเราไม่เคยบังคับ โดยเฉพาะลูก ๆ ขอแค่ "เข้าเมืองตาหลิ่ว หลิ่วตาตาม" ก็พอ กาละและเทศะสำคัญ นอกนั้นเราปล่อย joy คือถ้าเขาอยากจะนับถือหรือ "in" กับเรื่องอะไร เขาต้องนับถือหรือ "in" ด้วยตัวของเขาเอง ...ชีวิตที่เหลือคือกำไร... 💕💕💕 บันทึกเอาไว้ เป็นความทรงจำ 23/11/2025 💕💕💕 |
AuthorJohn Paopeng Archives
December 2025
Categories |
RSS Feed
