 "Project ผีตองเหลือง"
Project ผีตองเหลืองที่เมืองไทยได้เริ่มขึ้นแล้ว อันนี้หลังแรก และกำลังทยอยทำหลังต่อ ๆ ไป เมื่อเรา plan จะกลับเมืองไทยบ่อย จะเป็น "ผีตองเหลือง" นอนบ้านนั้นที บ้านนี้ที ไม่เป็นหลักแหล่ง เราจะต้องไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร เพราะเราใช้ไฟ ใช้แอร์แทบจะ 24hr จะให้เราประหยัด และเดินปิดไฟทุกหลอดเหมือนหม่อมแม่ เราทำไม่เป็น ลูกเป็นคนเปิด หม่อมแม่ก็จะเดินปิด หรรษามากครับ เราก็เลยจะทำเอาไว้ทุกหลังที่เราจะไปอยู่ ทีแรกเราซื้อที่เอาไว้ 2 ไร่ จ่ายสด 7 หลัก ว่าจะไปสร้างกระต๊อบเล็ก ๆ อยู่ ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว เอาเงินมาปรับปรุงบ้านหลังต่าง ๆ แล้วอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ดีกว่า อบอุ่นกว่า เราก็คงต้องขายที่ผืนนั้น - เสื้อผ้าที่เมืองไทยมีแล้ว ไม่ต้องหอบไป - Chromebook มีพร้อมทุกที่ ลากกระเป๋า hand carry 1 ใบเล็ก ๆ พอ เราหนะพร้อมโบยบินแล้ว แล้วท่านหละ... พร้อมหรือยัง วันนี้ติด solar cell ที่บ้านหม่อมน้า
บ้านหลังแรกที่เราติดที่เมืองไทย เหลืออีก 2 หลัง กำลังทยอยทำ เมื่อเราทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำ ทำงานเหมือนเป็นหนี้ (เราไม่มีหนี้สินอะไรนะครับ) ทำงานแบบ no สน no care comment อะไรแย่ ๆ ทำอะไรเราไม่ได้ เพราะเราไม่มีเวลาใส่ใจ เอาเวลา เอา energy มาทำงาน แล้วเราก็จะมีเหลือ เผื่อแผ่ไปให้ครอบครัวที่เมืองไทย ทุกคนอยู่ดีกินดี เป็นต้นไม้ใหญ่ ให้นกกาได้อาศัย (แต่ไม่แบก หรือไม่ให้แบบไร้สาระ) ใครรักใครชังช่างเถิด ใครเชิดใครชูช่างเขา ใครเบื่อใครบ่นทนเอา ใจเราเป็นสุขก็เป็นพอ ใช้ชีวิตในแบบที่เราเป็น Living a HAPPY life is a true revenge. ทำงานสุจริต เส้นทางการเงินตรวจสอบได้ ไม่เอาเปรียบใคร เงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดิน ทุกอย่างสร้างเองจากสมองและสองมือที่มี 24/10/2024 เราไม่แน่ใจว่าพระอาจารย์ที่มาจำพรรษาที่วัดป่าที่ Wilton ชื่อว่าอะไร ไม่ "เอก" ก็ "เอ็กซ์" นี่แหละ
เราก็เลยขอใช้คำสรรพนามแทนท่าว่า "พระอาจารย์" ก็แล้วกัน เราไปที่วัดป่าที่ Wilton บ่อย เราก็ได้มีโอกาสสนนาธรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ กับพระอาจารย์บ้าง แต่ส่วนมากจะเป็นแบบ small talk มากกว่า มีอยู่วันหนึ่งที่วัดน่าจะมีงานอะไรสักอย่าง แล้วญาติโยมมาเยอะ ท่านก็เลยสนทนาธรรมนานหน่อยในห้องโถง พระอาจารย์เล่าถึงเรื่องราวการมาบวชเป็นพระของพระอาจารย์ เราก็เดาเอาว่าน่าจะเป็นวัดหนองป่าพง เพราะปัจจุบันพระอาจารย์ก็ประจำอยู่ที่นั่น เราก็เดาเอาว่าพระอาจารย์น่าจะเป็นมาจากเมืองหลวง เรียนจบป.ตรีแล้วมาบวช และก็อยู่ยาวยังไม่สึก พระอาจารย์เล่าว่า: 1. ที่บ้านพระอาจารย์ คุณแม่จะตื่นตอนเช้าสวดมนต์ทุกวัน ลูก ๆ เดินผ่านห้องสวดมนต์คุณแม่ทุกเช้า ก็ซึมซับอะไรเข้าไปบ้าง 2. พระอาจารย์คิดว่า รอให้เรียนจบ แล้วค่อยไปบวช พอบวชเสร็จค่อยเริ่มหางานทำ ไม่อยากทำงานก่อนแล้วลางานไปบวช แบบนั้นจะมีความกระวนกระวายใจเรื่องงาน 3. พระอาจารย์เลือกบวชที่ภาคอีสาน เดาเอาว่าคงเป็นวัดหนองป่าพง 4. สิ่งที่อาจารย์พบเห็นคือ - คนแก่ ชาวบ้าน บางทีไม่มีอะไรมาใส่บาตร มีกล้วยแก่ ๆ สุกงอมอยู่ไม่กี่ลูก เขาก็แบ่งเอามาใส่บาตร คนแก่ชาวบ้านต่อให้เขาไม่มีจะกิน อะไรที่เขามี เขาจะแบ่งให้พระก่อน ให้พระได้ฉัน แล้วพวกเขาก็ค่อยพากันออกไปทำไร่ไถนา - ช่วงที่ฝนตก พระอาจารย์ออกบิณฑบาตร มีคนถือร่มกันฝนให้ แต่ญาติโยมแก่ ๆ ที่มาตักบาตร ที่ภาคอีสาน ญาติโยมถอดรองเท้า คุกเข่าลงนั่ง ฝนตกก็นั่งตากฝน (ชาวบ้านไม่ได้มีเงินมาก) บางคนคนแก่ ๆ มีรอบบาดแผลที่ข้อเท้า พวกเขาก็ค่อย ๆ ขยับตัวเข้าใกล้พระ เพื่อเอื้อมมือให้ถึงบาตร เพราะอาจารย์เห็นแบบนั้น ก็ถึงกับร้องไห้ น้ำตาไหล เอาสบงปาดน้ำตาเดินกลับวัด พระอาจารย์ก็เกิดคำถามต่าง ๆ นานาขึ้นในใจว่า "แล้วเราเป็นใครเนี่ย มาเดินถือร่มกันฝน" และอีกหลาย ๆ คำถามต่าง ๆ นานาเกิดขึ้นในใจ นั่นเป็นครั้งแรกที่พระอาจารย์ไปภาคอีสาน จนถึงทุกวันนี้พระอาจารย์ก็ยังเลือกที่จะที่ภาคอีสาน ไม่หนีไปไหน และยังคงปฏิบัติธรรม เพื่อค้นหาคำตอบของอาจารย์ สิ่งที่พระอาจารย์พูดมาทั้งหมดไม่เกินจริง คนที่เคยเข้าไปสัมผัสกับวิถีชาวบ้านถึงจะรู้ ผู้รู้ได้ก็รู้ได้เฉพาะตน ตัวเราเองสัมผัสมาแล้ว เดินน้ำตาเอ่อ ปริ่ม ๆ กลับวัดมีอยู่จริง Note: วิถีชาวบ้าน ไม่มีหรอกตักบาตรไปด้วยถ่ายรูปพระ อัด video ทำ content ไปด้วย วิถีชาวบ้านเรียบง่ายมาก แล้วเราคงได้เจอกันอีก ตอนนี้รอแค่เวลา กับความรับผิดชอบ หน้าที่และการงาน
การดำเนินชีวิตทุกสิ่งอย่างก็ไม่ง่าย อาทิตย์ที่ผ่านมาเรามาทำงานที่ Melbourne - เราต้องบินวันอาทิตย์ เพราะวันอาทิตย์บ่ายเราถูกเชิญมาเป็น guest speaker; Q&A เรื่องวีซ่าออสเตรเลีย - เสร็จแล้วตามด้วยงาน face-to-face consultation; จันทร์ - อังคาร - พุธ - พอดีเป็นช่วงที่ลูกสาวเรา school holiday ที่ NSW พอดี และลูกลิงทั้ง 2 ไป holiday ครั้งล่าสุดที่ Melbourne ก็ April 2018 นานมาแล้ว (Melbourne + Mansfield) - ก่อนหน้านั้น ลูกลิงมา Melbourne หลายครั้งแล้วหละ แต่ตอนนั้นเด็กมาก อาจจะจำอะไรไม่ได้มาก; Great Ocean Road + Ballarat ไปแล้ว, Australian Open (Tennis) มาแล้ว - ครั้งล่าสุดที่มา ในเวอร์ชั่นที่โตแล้ว ก็น่าจะ April 2018 ซึ่งก็นานมาแล้ว 6 ปี เราก็ชวนทุกคนให้มาเที่ยว Melbourne ด้วยกัน ด้วยที่ daddy ก็ต้องทำงาน ลูกลิงตัวเล็ก ปิดเทอมก็จริง แต่เขาอยากจะ hang around กับเพื่อนเขาที่ Wollongong มากกว่า (อิหยังวะ) ส่วนลูกลิงตัวโต ก็กลับบ้านแค่ ศุกร์ - จันทร์ ปรกติเขาเรียนถึง 4pm วันศุกร์ก็จะนั่งรถไฟกลับบ้าน (เดี๋ยวคงได้ขับรถของตัวเองแล้ว) ดังนั้นการเดินทางของพวกเราก็จะเป็นต่างคนต่างบิน itinerary จึงเป็นแบบนี้: 1. Daddy บินก่อน วันอาทิตย์เช้า เพราะ 3:30pm ก็มีงาน guest speaker 2. Mummy + ลูกลิงตัวเล็ก ก็บินวันพุธเย็น เพราะ daddy ทำงานเสร็จแล้ววันพุธเย็น เวลาที่เหลือที่อยู่ด้วยกันที่ Melbourne ก็จะเป็นเวลาของครอบครัว 3. ลูกลิงตัวโต เรียนเสร็จ 4pm วันศุกร์ ก็บินตามมาสมทบวันศุกร์เย็น คนนี้เขา OK แล้ว บินแบบนี้บ่อย โดยเฉพาะบินไปสมทบครอบครัวเวลาลูกลิงตัวเล็กมีเรียน ballet ที่ Brisbane เขาจึง OK กับการเดินทางคนเดียว เรียนเสร็จที่ UNSW ก็ไปที่สนามบินเลย อะไรประมาณนี้ 4. ทุกคนบินกลับวันอาทิตย์ เวลาไล่เลี่ยกัน จอง flight เดียวกันไม่ได้ เพราะที่นั่งค่อนข้างจำกัด แต่ก็ได้นั่งอยู่ที่ lounge ด้วยกัน เวลาบินก็ห่างกันแค่ 15 นาที ไม่เป็นไร โชคดี Qantas มีบินบ่อย ปรกติก็ทุก ๆ 30 นาที เที่ยวบินเขาค่อนข้างเยอะ เกิดเป็น "ครอบครัว J" ไม่ง่าย ทุกคนต้องจัดการชีวิตของตัวเอง ต้อง independent so far so good, ครอบครัวชอบ this kind of arragement คือทุกคนมีอิสระในการบริหารและจัดการชีวิตของใครมัน รู้แค่ว่า destination อยู่ที่ไหน เอาตัวเป็น ๆ ไปอยู่ที่นั่น วันนั้น เวลานั้น เดินทางใครมัน ไม่ต้องเดินทางพร้อมกัน ชีวิตมันง่ายมากขึ้นเลยครับ ไม่จุกจิก แล้วยิ่งมีลูกอยู่ในช่วงวัยรุ่นด้วยนะ เขาก็ชอบทำอะไรด้วยตัวของเขาเอง ตัวไม่ต้องติดกันตลอดเวลา สำหรับเราแล้ว มันดีมากเลย ขอบคุณทุกคนในครอบครัวที่เข้าใจ ภรรยาเรารู้ว่าเราทำงานหนัก เราทำเพื่อใคร ลูก ๆ ทั้ง 2 คนรู้ว่าที่เราทำงานหนัก เราทำเพื่อใคร เราก็ทำเพื่อเขาทั้ง 2 นั่นแหละ เราปูทางเอาไว้ให้หมดแล้ว ชีวิตพวกเขาจะได้ไม่ต้องลำบาก เกิดเป็น "ครอบครัว J" ต้องอดทน สิบล้อชนต้องไม่ตาย วันนี้รับรถ EV
จ่ายสด คนที่กระดี๊กระด๊าก็น่าจะเป็นลูกชายที่เรียนอยู่ที่ UNSW เพราะเขาก็จะเอารถ daddy ไปใช้ในเมืองแล้ว ทุกวันนี้เขากลับบ้านมาเสาร์-อาทิตย์ ก็จะถามเราตลอดเลยว่าเราจะใช้รถไหม ถ้าไม่ใช้เขาก็เอาไปใช้ ไปโน่นไปนี่อะไรของเขา วัยรุ่นธุระเยอะมาก ไม่เป็นไร เราเข้าใจ เราก็หลับตาแล้วนึถถึงภาพเราตอนอายุเท่าเขา ว่าตอนนั้นเรากำลังทำอะไรอยู่ ตอนที่เราอายุเท่ากับเขา เราก็เป็นเหมือนเขาแหละ งั้น OK เลย daddy เข้าใจ เราก็เลยจะยกรถของเราให้เขาไปเลย เพิ่งซื้อมา 4 ปี; Hybrid เรารักษาดีมาก ยังไม่มีรอย ยังไม่มี tattoo ลูกลิงจะเอาไปขับแล้ว โอ๊ยยยย ไม่อยากนึก daddy ก็ได้แต่บอกให้ขับอยู่แถว ๆ มหาลัย แถว ๆ Randwick พยายามอย่าขับเข้า CBD แถวนั้นคนหัวร้อนเยอะ แต่นั่นแหละ เราก็คงบอกได้เท่าที่บอก ตอนนี้เขาเป็นหนุ่มแล้ว เราปล่อยอิสระตั้งแต่จบ year 12 เราก็ได้แต่ดูเขาตาปริบ ๆ ดูเขาเติบโต Note: เราเลือกที่จะไม่ซื้อรถมือ 2 ถูก ๆ ให้ลูกเพราะไม่อยากให้รถเสียกลางทาง เอารถ daddy ไปใช้นี่แหละ เพื่อความสบายใจ เปลี่ยนเป็นชื่อเขา เขาต่อ rego เอง ความรักเราไม่เท่ากัน #ฉันรักเขา 07/10/2024 Note: เลื่อนจากวันที่ 07 เป็นวันที่ 09 October 2024 เพราะพนักงานขาย's day off  ไม่มีเวลากับเรื่อง "ไร้สาระ"
They don't pay my bills. เอาเวลาไปทำอะไรอย่างอื่นที่สำคัญกับชีวิต - ทำงาน หยอดกระปุก - เรียนหนังสือ ปริญญาใบที่ 7 (จะรอดไหม แต่เรียนช้า ๆ 3 ปี) - ดูแลครอบครัว ทั้งที่นี่และที่เมืองไทย - กำลังทำ project สุดท้ายให้กับครอบครัวที่เมืองไทย ก่อนที่เราโบยบิน หลังจาก project นี้เราก็หมดห่วงครอบครัวที่เมืองไทยแล้ว ที่เหลือก็คงจะพาคนแก่เที่ยว ตอนที่เขายังสามารถเดินทางได้อยู่ - ที่ประเทศออสเตรเลีย เหลืออีก 1 project สุดท้าย คือซื้อ 2-bedroom apartment แถว ๆ Sydney เอาไว้ให้กับลูกลิง 2 ตัว เราก็จะนอนตายตาหลับแล้ว ก่อนที่เราจะโบยบิน ไปใช้ชีวิตของเรา แต่ project นี้ต้องหยอดกระปุกเยอะอยู่ แต่คิดว่าเอาอยู่ หลังจากนี้เรา 2 คนกับภรรยาก็น่าจะเป็น "ผีตองเหลือง" ได้อย่างเต็มตัวแล้ว ทำงาน remotely ค่ำไหนนอนนั่น - September 2024 ยอดขายถึงเป้าตั้งแต่ 2 อาทิตย์แรก - 06 October 2024 ยอดขายได้ 50% ของเป้าที่วางเอาไว้ของแต่ละเดือนแล้ว ทำงานหนัก ตื่นก่อนนอนทีหลัง ทุกอย่างต้องออกมาดี 06/10/2024 |
AuthorJohn Paopeng Archives
December 2025
Categories |
RSS Feed
